Definicja i charakterystyka strony biernej

Strona bierna (passive voice) to konstrukcja gramatyczna, w której podmiot zdania jest obiektem działania, a nie wykonawcą czynności[2][3][7]. Centralnym elementem tej konstrukcji jest to, że podmiot otrzymuje efekt akcji wyrażony przez czasownik. W przeciwieństwie do strony czynnej (active voice), gdzie podmiot – wykonawca – inicjuje działanie, w stronie biernej to on doświadcza efektu działania[2][7].

Wybór strony biernej oznacza świadome przesunięcie uwagi z wykonawcy na rezultat, najczęściej używane w sytuacjach formalnych lub wtedy, gdy agent (osoba wykonująca czynność) jest zbędny albo nieznany[3][7]. W web design, pojęcie passive odnosi się również do stron statycznych, które nie podlegają regularnym aktualizacjom i nie angażują użytkownika w interakcję – aż 82% globalnych witryn w 2023 roku stanowiły właśnie takie passive sites[1][4].

Struktura gramatyczna strony biernej

Każde zdanie w stronie biernej tworzy się według jednolitego schematu: odpowiednia forma czasownika pomocniczego „to be” oraz past participle (imiesłów bierny) głównego czasownika[3][7]. Schemat ten stosuje się we wszystkich czasach i konstrukcjach pośrednich, zawsze zachowując logiczny sens przekazu.

Kluczowe elementy passive voice to dwuczłonowa budowa: czasownik w odpowiedniej formie (present: is/are, past: was/were, future: will be) oraz past participle (dla czasowników regularnych: -ed, a dla nieregularnych: nieregularny trzeci człon). Agent, czyli wykonawca akcji, jest wprowadzany opcjonalnie poprzez wyrażenie „by”, choć najczęściej pomijany w formalnych tekstach[3][7].

Strona bierna wymaga zastosowania wyłącznie czasowników przechodnich (transitive verbs – takich, które posiadają dopełnienie)[3][7]. W czasach perfect, pasyw buduje się przez „has/have been” + past participle. Przy obecności indirect objects (dopełnień dalszych) konstrukcję bierną tworzy się, ustawiając dopełnienie jako nowy podmiot zdania[3][7].

Proces tworzenia strony biernej krok po kroku

Tworzenie strony biernej to proces wymagający dokładnej zamiany ról podmiotu i obiektu oraz zastosowania właściwej formy czasownika[3][7]. W pierwszym kroku identyfikujemy strukturę aktywną zdania: podmiot + czasownik + obiekt. Następnie zamieniamy miejsce obiektu i podmiotu: obiekt staje się nowym podmiotem zdania biernego[3][7].

Następnie dostosowujemy czasownik „to be” do czasu gramatycznego zdania wyjściowego. Do formy „to be” dodajemy past participle czasownika głównego. Umieszczenie agenta (wykonawcy) za pomocą „by” jest opcjonalne i stosowane tylko wtedy, gdy podkreślenie sprawcy jest istotne dla przekazu. W wielu przypadkach agent jest pomijany – w formalnych tekstach dzieje się tak średnio w 70–80% przypadków[3][7].

Proces ten obowiązuje także dla zdań z dopełnieniami dalszymi. Możliwe jest również zastosowanie passive voice w konstrukcjach causative, wyrażających działanie zlecone przez podmiot innym osobom[3].

Kiedy i dlaczego stosować stronę bierną

Stosowanie strony biernej jest uzasadnione, gdy główny nacisk powinien spoczywać na wyniku działania, a nie na osobie, która je wykonała[3][7]. Passive voice zalecane jest szczególnie w tekstach naukowych, raportach, instrukcjach technicznych czy oficjalnych dokumentach – wszędzie tam, gdzie przejrzystość i obiektywność są kluczowe[3][7].

W praktyce agent działania bywa nieznany lub nieistotny, dlatego pomijanie go jest powszechną zasadą stylistyczną. Rekomenduje się jednak unikanie nadmiernego użycia passive voice w tekstach ogólnodostępnych dla zachowania dynamiki i klarowności wypowiedzi, zgodnie z aktualnymi trendami pisarskimi oraz wytycznymi w web designie[1][4][7].

W kontekście internetowym pojęcie passive stosuje się także w odniesieniu do statycznych stron, które są jedynie źródłem informacji – bez interakcji i częstych aktualizacji. Strony aktywne częściej angażują odbiorców i podejmują działania wychodzące, podczas gdy passive sites dominują pod względem liczebności, ale nie podnoszą zaangażowania użytkowników[1][6].

Podsumowanie

Tworzenie strony biernej w języku angielskim polega na zamianie funkcji podmiotu i obiektu, zastosowaniu właściwej formy czasownika „to be” oraz past participle, a także opcjonalnym wprowadzeniu wykonawcy czynności poprzedzonego „by”[3][7]. Taka struktura nadaje wypowiedzi formalny charakter, umożliwia skupienie na rezultacie oraz pozwala pominąć sprawcę, jeśli nie odgrywa on istotnej roli w przekazie. Znajomość zasad strony biernej jest niezbędna także przy tworzeniu i analizie statycznych stron internetowych określanych mianem passive sites[1][4][6]. Kluczowe jest stosowanie strony biernej adekwatnie do kontekstu, aby tekst był zarówno czytelny, jak i stylistycznie poprawny.

Źródła:

• [1] https://healywebdesign.co.uk/news/what-does-it-mean-for-a-website-to-be-active-vs-passive/
• [2] https://www.merriam-webster.com/dictionary/passive
• [3] https://languagelog.ldc.upenn.edu/nll/?p=2922
• [4] https://www.vocabulary.com/dictionary/passive
• [6] https://zedpro.me/active-vs-passive-websites
• [7] https://www.grammarly.com/blog/sentences/active-vs-passive-voice/

NaukaJestFajna.pl

NaukaJestFajna.pl to portal tworzony przez pasjonatów edukacji – nauczycieli i innowatorów, którzy udowadniają, że nauka może być fascynującą przygodą. Stawiamy na autorskie materiały, angażujące kursy i sprawdzone metody, które inspirują do odkrywania świata oraz przełamywania schematów. Wspieramy wszystkich, którzy chcą uczyć się z radością, osiągać sukcesy i rozwijać swoje możliwości na każdym etapie edukacyjnej drogi.

naukajestfajna.com.pl

Artykuł Jak utworzyć stronę bierną w języku angielskim? pochodzi z serwisu NaukaJestFajna.pl.